“Jeśli nie mówisz o tym, co cię boli…” – zaburzenia psychosomatyczne

Jeśli nie mówisz o tym, co cię boli – to ciało cię boli. Takie słowa usłyszałam ostatnio na superwizji i wryły mi się w pamięć.

Kto cierpi na zaburzenia psychosomatyczne? To na przykład osoby, które: 

  • Mają częste objawy somatyczne bez medycznego wyjaśnienia, np. bóle mięśni lub stawów, bóle kręgosłupa, bóle głowy, brzucha, mdłości, przewlekłe zmęczenie, wzdęcia, biegunki, zaparcia 
  • Koncentrują się na jednym objawie i obsesyjnie martwią się o swoje zdrowie 
  • Mają zaburzenia konwersyjne: drgawki, paraliż, omdlenia, utrata wzroku lub słuchu 
  • Cierpią na choroby, których przebieg zależy od stanu psychicznego 

Skąd się biorą zaburzenia psychosomatyczne? Dlaczego niektórzy ludzie reagują na stres “po prostu” zaburzeniami lękowymi czy depresją a niektórzy mają wyłącznie objawy z ciała? Przyczyną jest deficyt w zauważaniu i ekspresji emocji. Jeśli w dzieciństwie byliśmy karani za wyrażanie emocji lub były one ignorowane, uczymy się ich “nie widzieć” i nie doświadczać. W ten sposób poza świadomą uwagą pozostają lęk, gniew czy też potrzeby seksualne. Prowadzi to do stanu przewlekłego stresu, który skutkuje objawami somatycznymi. Oto kilka przykładów: 

  • W rodzinie pacjenta nie było przyzwolenia na wyrażanie złości. Rodzice kłócili się za zamkniętymi drzwiami. Pacjent wyrósł na osobę pragmatyczną, perfekcyjną, nieokazującą emocji. 
  • Dziecko w rodzinie po rozwodzie jest uwikłane w konflikt rodziców. Musi “grać” przed mamą, by chronić ojca i na odwrót. Nigdy nie jest autentyczne. Jeśli okazuje emocje, słyszy: “Jesteś jak mama”, “Złościsz się jak ojciec”, “Masz jedną minutę, by przestać płakać”, “Jakie ty możesz mieć problemy?” 
  • Dziecko jest zaniedbane, rodzice są nieobecni (wyjeżdżają, są pod wpływem narkotyków). Dziecko nie ma komu pokazać swoich emocji. 

Co robić? Jeśli zauważasz u siebie objawy psychosomatyczne, zgłoś się na psychoterapię. Aby ulżyć swemu ciału, musisz się nauczyć uważnego i życzliwego przeżywania emocji. Zaczniesz zauważać swoje emocje, łączyć je z sygnałami z ciała, zajmować się źródłami emocji i sposobami radzenia sobie z nimi. Zaczniesz rozluźniać mięśnie i oddychać, a także zaufasz, że emocja trwa tylko pewien czas i potem zanika. Potrafisz ją znieść. Będziesz traktować emocje jak wartościowe drogowskazy, które sygnalizują, gdzie jest problem – gdzie potrzebujesz wsparcia, asertywności czy podejmowania nowych wyzwań. Dzięki temu będziesz mogła albo mógł realizować to, co dla ciebie w życiu ważne. 

 

Ten post powstał na bazie szkolenia prowadzonego przez Martę GórskąInterEgo. 

Śledź mnie na Facebooku lub Instagramie 

Photo by Arzu Cengiz on Unsplash 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.