“Jeśli nie mówisz o tym, co cię boli…” – zaburzenia psychosomatyczne

Jeśli nie mówisz o tym, co cię boli – to ciało cię boli. Takie słowa usłyszałam ostatnio na superwizji i wryły mi się w pamięć.

Kto cierpi na zaburzenia psychosomatyczne? To na przykład osoby, które: 

  • Mają częste objawy somatyczne bez medycznego wyjaśnienia, np. bóle mięśni lub stawów, bóle kręgosłupa, bóle głowy, brzucha, mdłości, przewlekłe zmęczenie, wzdęcia, biegunki, zaparcia 
  • Koncentrują się na jednym objawie i obsesyjnie martwią się o swoje zdrowie 
  • Mają zaburzenia konwersyjne: drgawki, paraliż, omdlenia, utrata wzroku lub słuchu 
  • Cierpią na choroby, których przebieg zależy od stanu psychicznego 

Skąd się biorą zaburzenia psychosomatyczne? Dlaczego niektórzy ludzie reagują na stres “po prostu” zaburzeniami lękowymi czy depresją a niektórzy mają wyłącznie objawy z ciała? Przyczyną jest deficyt w zauważaniu i ekspresji emocji. Jeśli w dzieciństwie byliśmy karani za wyrażanie emocji lub były one ignorowane, uczymy się ich “nie widzieć” i nie doświadczać. W ten sposób poza świadomą uwagą pozostają lęk, gniew czy też potrzeby seksualne. Prowadzi to do stanu przewlekłego stresu, który skutkuje objawami somatycznymi. Oto kilka przykładów: 

  • W rodzinie pacjenta nie było przyzwolenia na wyrażanie złości. Rodzice kłócili się za zamkniętymi drzwiami. Pacjent wyrósł na osobę pragmatyczną, perfekcyjną, nieokazującą emocji. 
  • Dziecko w rodzinie po rozwodzie jest uwikłane w konflikt rodziców. Musi “grać” przed mamą, by chronić ojca i na odwrót. Nigdy nie jest autentyczne. Jeśli okazuje emocje, słyszy: “Jesteś jak mama”, “Złościsz się jak ojciec”, “Masz jedną minutę, by przestać płakać”, “Jakie ty możesz mieć problemy?” 
  • Dziecko jest zaniedbane, rodzice są nieobecni (wyjeżdżają, są pod wpływem narkotyków). Dziecko nie ma komu pokazać swoich emocji. 

Co robić? Jeśli zauważasz u siebie objawy psychosomatyczne, zgłoś się na psychoterapię. Aby ulżyć swemu ciału, musisz się nauczyć uważnego i życzliwego przeżywania emocji. Zaczniesz zauważać swoje emocje, łączyć je z sygnałami z ciała, zajmować się źródłami emocji i sposobami radzenia sobie z nimi. Zaczniesz rozluźniać mięśnie i oddychać, a także zaufasz, że emocja trwa tylko pewien czas i potem zanika. Potrafisz ją znieść. Będziesz traktować emocje jak wartościowe drogowskazy, które sygnalizują, gdzie jest problem – gdzie potrzebujesz wsparcia, asertywności czy podejmowania nowych wyzwań. Dzięki temu będziesz mogła albo mógł realizować to, co dla ciebie w życiu ważne. 

 

Ten post powstał na bazie szkolenia prowadzonego przez Martę GórskąInterEgo. 

Śledź mnie na Facebooku lub Instagramie 

Photo by Arzu Cengiz on Unsplash 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *